Miofascijalni sindrom

Miofascijalni sindrom - Fizikalna terapija Dunavski, Novi Sad

Miofascijalni sindrom predstavlja posledicu akutnog ili hroničnog opterećenja mišića, a manifestuje se tupim i dubokim bolom koji je stalno prisutan u mišiću. Ovaj bol ima tendenciju da se pojačava usled angažovanja zahvaćenog mišića.

Usled pokretanja zahvaćenog mišića, bol u mišiću se kratkotrajno inenzivira, a osoba najčešće ovo stanje opisuje kao da je nešto preseklo kroz sam mišić, Osnovni simptomi miofascijalnog sindroma su lokalna osetljivost na pritisak, otvrdnuće mišića i smanjena snaga mišića. 

U vratnom delu nalazi se 36 mišića, a svaki od tih mišića može biti zahvaćen miofascijalnim sindromom. Sindrom najčešće zahvata trapezoidni, splenijus i subokcipitalni mišić vrata. Ovaj sindrom se javlja kao posledica akutnog ili hroničnog istezanja nekog od mišića na vratu. Usled nekih naglih trzaja i pokreta vrata može doći do akutne povrede i bola. Hronično istezanje mišića vrata nastaje usled zamora mišića ili izložentosti mišića pokretima koji se ponavljaju.

Miofascijalni sindrom može da zahvati bilo koji mišić na telu, pri čemu mišić postaje stvrdnut i bolan na pritisak. Mesto najjačeg bola naziva se trigger tačka, odakle se bol širi po utvrđenom obrascu na druge delove mišića ili u susedne mišiće. Trigger tačke predstavljaju tvrde snopove mišićnih vlakana koji ne mogu da se opuste i tako prenose kontrakciju na mišićna vlakna koja su sa njima povezana. Veličina trigger tačke može biti od veličine zrna graška pa do veličine palca.

Trigger tračke mogu biti primarne i sekundarne. Primarne trigger tačke su mesta najjačeg bola u mišiču, dok sekundarne tačke predstavljaju trigger tačke u susednim mišićima. Pored primarne tačke, duž mišića mogu da se pojave i dodatne tačke, koje se nazivaju satelitske trigger tačke. Takođe, možemo ih deliti na aktivne i latentne trigger tačke. Aktivne tačke spontano stvaraju bol, dok latnentne bole samo prilikom dodira. 

Lečenje        

Lečenje miofascijalnog sindroma zavisi od njegovog intenziteta. U blažim oblicima sindroma primenjuje se fizikalna terapija, koja obuhvata istezanje mišića i duboku mašažu. Kod težih oblika miofascijalnog sindroma prvo se vrši infiltracija mišićne trigger tačke. Infiltracija trigger tačke se popularno zove i blokada trigger tačke, a podrazumeva lečenje lokalnim anestetikom u kombinaciji sa kortikosteroidom čime se značajno smanjuje bol u mišiću. Nakon infiltracije lečenje se nastavlja fizikalnom terapijom i dubokim masažama otvrdnutog mišića u cilju njegovog opuštanja.